Wat kan minister Jaime Van Essen leren van de Groninger boeren?

Wat kan minister Jaime Van Essen leren van de Groninger boeren?

Gronings landschap met een dorpsgezicht.

Om eindverantwoordelijke te zijn voor het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur is geen makkelijke opgave. Zeker niet in deze tijd waar de agrarische sector, ook in Groningen, onder de loep ligt.

De vraag is wat de minister, een afgestudeerd politicoloog, nu eigenlijk verstaat onder de term ‘voedselzekerheid’ die in de naam van zijn departement is opgenomen. Een voor de hand liggende definitie van voedselzekerheid is de zekerheid waarmee voldoende hoeveelheden voedsel van de juiste kwaliteit nu en in de toekomst aan de Nederlandse bevolking kan worden geleverd. De Nederlandse landbouw produceert met het huidige consumptieniveau 54% van de behoefte. Bij het voortdurend verder afbouwen van landbouw en veeteelt zoals nu gaande is, zal er een moment komen waarop de voedselzekerheid voor het grootste deel zal afhangen van de import van voedingsmiddelen, iets waar in EU-verband duidelijk naar wordt toegewerkt gelet op het afsluiten van het Mercosur verdrag, dat overigens nog door de individuele lidstaten moet worden geratificeerd. 

Uitbesteden van voedselproductie aan andere landen werkt afhankelijkheid in de hand. Een recent voorbeeld hiervan is de energievoorziening; door het afbouwen van eigen gasproductie wordt de afhankelijkheid van aanvoer vanuit het buitenland ernstig verhoogd waardoor momenteel al significante prijsstijgingen en dreigende tekorten zijn waar te nemen. Ditzelfde kan natuurlijk evengoed met de voedselvoorziening gebeuren.

Naast voedselzekerheid speelt echter ook voedselveiligheid een rol. Hoe kunnen consumenten in Nederland erop vertrouwen dat de aangeboden producten uit het buitenland aan de Europese normen ten aanzien van het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen, of aan de Nederlandse standaarden ten aanzien van dierenwelzijn voldoen? Hoe kan het zijn dat al twee jaar vlees uit Brazilië wordt geïmporteerd dat hormonen bevat die in de EU verboden zijn en waarom mag daar grootschalig gebruik worden gemaakt van GGO? Het is juist de strenge wet- en regelgeving waaraan Nederlandse en Europese boeren moeten voldoen die het maken dat hun producten uit de markt worden geprijsd. 

Nederlandse boeren, de meest efficiënte ter wereld, wordt het vuur steeds nader aan de schenen gelegd door steeds strengere, maar ook steeds veranderende eisen die aan hun bedrijfsvoering worden gesteld. Uitkoopregelingen zijn daardoor aan de orde van de dag en kostbare landbouwgrond, de beste ter wereld, wordt volgebouwd met zonneweides en windparken zodat de boeren toch nog enige inkomsten van hun land kunnen behouden. Al jaren worden landbouwgebieden gesubsidieerd overgenomen door NGO’s waardoor grootschalig landbouwgronden worden omgezet in wensnatuur. Het aantal zelfdodingen van boeren die hun bedrijf, dat soms al vele generaties in de familie is, kapot ziet gaan is in de afgelopen jaren sterk toegenomen, een aanwijzing hoeveel wanhoop er onder de boerenbevolking leeft. 

Voor ons Nederlanders is de keuze eigenlijk vrij eenvoudig. Willen wij kwalitatief hoogwaardige landbouwproducten uit het vertrouwde eigen land kunnen blijven gebruiken, of willen wij straks afhankelijk zijn van buitenlandse producten van schimmige herkomst en waarop instanties als het NVWA geen enkele controle kan uitoefenen en waarvan de prijzen niet te beheersen zullen zijn?

De gemeentepolitiek kan weinig invloed op het landelijke en Europese landbouwbeleid uitoefenen. Wat wel kan is per keer bekijken in hoeverre we ergens mee akkoord moeten gaan als gemeente. We moeten meer lef hebben en erover blijven praten waarom doordrammen van beleid een slecht idee is voor Groningers. Groningers worden er niet alleen armer van, maar ook zeker ongelukkiger en dat staat volledig haaks op hoe DURF kijkt naar welvaart en welzijn van Groningers.

Door agrariërs zoals Henny Bijmolt-Klooster en Ardy van der Sloot, die namens DURF in de gemeenteraden willen opkomen voor het belang van de Groninger boeren, gloort er weer enige hoop voor de landbouwsector in Groningen. Hoe sterk hun stem wordt, hangt af van de ondersteuning die DURF krijgt bij de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Over ons

DURF is een nieuwe Groningse beweging die één vraag centraal zet: wordt de Groninger hier beter van?

Wij staan voor meer welvaart en welzijn, minder regels en een overheid die weer in dienst staat van inwoners en ondernemers.